Ecne Jagt bij Parijs. 



(UIT HET DAGB0EK VAN BEN' DUITSCHEK.) 



Gewoonlijk wordt in Frankrijk de jagt op den eersten 

 September geopend. Dan trekt alles, wat schietgeweer bezit 

 le velde , vele met, vele zonder port ef amies; evenwel 

 worden de laatste , vroeger of later, door Gens-d'armes of door 

 veldwachters betrapt en voor de correctionele regtbanken 

 getrokken. De eerste September is een vreugdendag voor 

 alles , wat zich jager noemt , een voordeeligen voor de veld- 

 wachters en jagtopzieners ; een treurigen voor bet wild , 

 allerlei vogels, de honden en dikwerf voor de schietlustigen 

 zelven. Lang tc voren worden de noodige toebereidselen 

 gemaakt , port-d' 'amies genomen , geweren gekocht , geruild , 

 geleend en schoon gemaakt , het jagttuig nagezien , honden 

 gedresseerd en verhandcld ; schoenen, slobkousen en mut- 

 sen aangeschaft , terwijl de hagel- en kruidwinkels , enz. 

 druk bezocht worden. Naauwelijks is de eerste jagtdag aan- 

 gebroken of de menigte stroomt naar buiten , overdekt veld, 

 bosch , berg en dal , schiet , schreeuwt en tiert van alle 

 kanten, loopt zich moede en verjaagt het weinige wild. 

 Natuurlijk heerscht de groctste drukte in de nabijheid van 

 Parijs. Hier toch is de hoofdzetel van alle kunsten , weten- 

 schappen , uitspanningen en vermaken. — Zouden daar de 

 jagers ontbreken? 



In vroegere jaren was de jagt mijne geliefkoosde uitspan- 

 ning , en geen wonder , want vele mijner bloedverwanten 



