dame , van welke hij niet wist of de scho3nheid , dan wel 

 de rijkc en glansrijke kleeding , de meeste bewondering 

 verdiende. Een wit zijden gewaad omsloot hare ranke 

 en sierlijke gestalte en was op de borst vastgehecht door 

 een eigenaardig gevormd slot van scbitterende diamanten , 

 waarop een liggend hert was afgebeeld ; terwijl een dergelijk 

 versiersel de lange liairvlechten zamenliield , waarvan bet 

 glanzend zwart , bet blanke voorhoofd des te beter deed 

 uitkomen. Zij zag er eenigzins bleek en zwaarmoedig uit , 

 docb was van eene onuitsprekelijke scboonheid. Toen de 

 ridder binnen trad , verbief zij zieh van baren fluweelen zetel 

 en wenkte hem , vriendelijk lagcbend , aan den met spijzen 

 voorzienen discb , nevens baar plaats te nemen. Hij begon 

 met de oorzaak , die hem derwaarts gevoerd bad, te verkla- 

 ren , en zieh deswege te verontschuldigen. »Gij zijt wel- 

 kom !" was bet eenige antwoord , en de dame wees ander • 

 maal op den ledigen zetel. Er was wel niets eenvoudiger 

 dan dit gezegde , en toch drongen de woorden , door den 

 toon , waarop zij uitgesproken werden , den ridder door 

 merg en been. Zij ging zitten ; baar gast volgde baar 

 voorbeeld , terwijl hij , rondziende , ontwaarde , dat zij ge- 

 heel alleen waren. Hij was verbaasd. Van waar was dan 

 de stem gekomen? wie badden zoo luid gelagcben? waar 

 was de hond , die zoo dreigend gebromd bad ? Deze vragen 

 verdrongcn zieh bij hem ; want bet vertrek , waar hij zieh 

 bevond , besloeg bet kleine gebouw. — Inmiddels was de 

 ridder te veel jager , om zieh verder in deze bespiegelingen 

 te verdiepen en geen gebruik te maken van bet heerlijk 

 opgedischt maal , waartoe de dame hem uitnoodigde , zon- 

 der er evenwel zelve deel aan te nemen. Hij liet zieh de 

 spijs en den wijn goed smaken ; doch nu viel hem de arme 

 Irene in. » Gij moet er voor boeten , arm dier ," dacht hij , 

 » dat uw meester bier warm en wel ter neder zit ! — Een 



