81 



galmden treurig iu het hosch. — »God zij geloofd , Jaar 

 boor ik wat !"; doch Iiij bedroog zich , want een raaf , 

 door dea toon verschrikt , vloog krassend uit. een' boom. 

 Ongeduldig wordende, verlangde de ridder ingelaten te 

 worden , en dreigde met geweld te zullen inbreken. Een luid 

 gelach , als van eenige manneKstemmen , was bet antwoord. 

 Nu nam de ridder een 1 jongen eikenstam , die daar lag , 

 en stootte , om aan zijne bedreiging klem te geven , 

 met geweld tegen de deur. Toen bij gereed stond, 

 eenen tweeden aanval te beproeven , riep men bem , 

 naar bet scbeen , uit een der vensters toe : » Verwijder 

 u, of ik zal den bond aanhitsen !" — »Ik sleek den bond 

 overhoop" riep de ridder verstoord uit , > en zijn mees- 

 ler zal ook met mijnen hertsvanger kennis maken. Is 

 dit eene handelwijze jegens eenen verdwaalden jager? Doe 

 open , en wel oogenblikkelijk !" — Het scbeen nu , dat de be- 

 woner zijne bedreiging stond te vervullen , want bet brom- 

 mend gebuil van een' grooten bond deed zicb booren. De 

 ridder trok den bertsvanger en maakte zich gereed , het 

 dier te ontvangen. — Er verliep een weinig tijds , doch 

 alles bleef slil. Nu greep bij weder naar den boomstam. 

 De deur kraakte en scheen te zullen wijken. — Toen liet 

 zich de stem weder booren : » Kom binnen , wanneer gij bet 

 dan volstrekt wilt. Dwaas! gij loopt bet noodlot te ge- 

 moet !" — De grendels werden terug geschoven en de 

 woorden : » doe de deur slecbts open ," klonken hem in de 

 ooren. Zonder zich aan de geheimzinnige waarschuwing 

 te storen , volgde bij de aanwijzing en trad binnen. Oogen- 

 blikkelijk bevond bij zich in een ruim vertrek , hetwelk 

 het gansche gebouw scheen in te nemen. Naar alle kanten 

 wierp de Ridder zijne blikken been , om bet vijandige 

 wezen , dat hem bedreigd had , te ontdekken , en met de 

 grootste verbazing bespeurde bij niets anders , dan eene 



TWEEDE JAARGANG. C 



