63 



vijandelijke gevoelens blijken , en nooit ziet men ze gelijk 

 de korhanen , ooijevaars en andere vogels onder elkaar 

 vechten. De mannetjes zelfs strijden niet om de wijfjes , 

 met welke zij altijd in strenge monogamie leven. Even als 

 bij de menschen , nemen ook bij de trapganzen de mannetjes 

 boofdzakelijk de zorg voor de bescherming der jongen op 

 zich. Wanneer men in Junij en Julij de ouden met hunne 

 jongen ziet eten (want eerst in Augustus en September 

 scheiden zij zich van elkaar af) ziet men den haan , ter- 

 wijl zich zijn wijfje en kinderen zorgeloos voeden , gedurig 

 in alle riglingen opkijken en rondzien , en bij naderend ge- 

 vaar het teeken tot den aftogt geven. Het is ongeloofelijk 

 moeijelijk hen nabij te komen , daar de haan met de grool- 

 ste opmerkzaamheid de wacht houdt en zeer goed weet , 

 hoe ver het jagtgeweer draagt , hetwelk hij altijd ter reg- 

 ter tijd ontvliegl. Het gelukt evenwel den mensch toch 

 op verschillende wijzen , om hen door list meester le wor- 

 den. Gedeellelijk bekruipen de steppenjagers, dekozakken, 

 hen even als de slangen door het hooge gras , en zenden 

 bun, die ruslig bezig zijn met weiden , korrels toe, die 

 zij nimmer kunnen verteren ; gedeeltelijk lokken zij het 

 mannetje , door het geluid van het wijfje volmaakt gelijkend 

 op een instrument na te bootsen , hetwelk uit de strot van 

 een os gemaakt is. Soms naderen de jagers met een vreed- 

 zaam ossenspan , als of zij onschadelijke landlieden waren , 

 geknield liggende op een met raderen voorzien voetstuk , dat 

 zij benevens zich zelven met hooi bedekken , en schuiven 

 dan dezen wandelenden kooiberg al digter en digter lot bij 

 den niets kwaad vermoedenden vogel , die dan op eene 

 vreeselijke wijze met kruid en lood begroet wordt. 



De belangrijkste jagt op de trapganzen heeft in de zui- 

 delijke Steppen in den winter plaats. Vele van deze vogels 

 verschuilen zich dan in groote menigte in de Burianvelden 



TWEEftE JJLARGANG. 5 



