428 



Er wordt dan verteld , dat een arabische cheikh in het 

 midden van eene talrijke groep menschen gezeten was t toen 

 een man , die zijn ezel verloren had , zich tot hem wendde 

 en hem vroeg , of ook iemand van hen het afgedwaalde dier 

 gezien had. De cheikh keerde zich oogenblikkelijk tot dege- 

 nen , die hem omringden en sprak de volgende woorden : 



»Is er een onder ulieden aan wie de genoegens der jagt 

 »onbekend zijn? Wie heeft nooit het wild nagejaagd op ge- 

 »vaar van zich te dooden of te wonden door van het paard 

 »te vallen? wie heeft nooit, zonder vrees van zijne kleede~ 

 »ren te verscheuren of zich zelve zijnen huid open le halcn 

 »om de wilde dieren te treffen, zich in struiken vol van 

 » doornen geworpen ? Is er een onder u alien , die nimmer 

 • het geluk heeft gesmaakt, eene teeder beminde vrouw we- 

 »der te zien, of de wanhoop heeft gevoeld haar te verlaten? 

 >Een van de toehoorders antwoordde: Ik, ik heb nooit iets 

 igedaan noch ondervonden van hetgeen gij daar gezegd hebt.'' 

 Daarop zag de cheikh den meester van den ezel aan, en 

 zeide tegen hem, »ziehier het dier, dat gij zoekt, neem het 

 met U." 



Inderdaad de Arabieren spreken aldus : » hij , die nooit 

 heeft gejaagd , of bemind , of getrild op het geluid der 

 muziek , of de geuren der bloemen opgezocht , zoo iemand 

 is geen mensch , maar hij is een ezel. Bij een volk , waar 

 de oorlog boven alles een wedstrijd tusschen behendigheid 

 en list is , bij hen is de jagt het voornaamste tijdverdrijf. 

 De jagt op de wilde dieren leert hun het vervolgen van 

 den mensch. Zie hier een zeer juisten lof van deze kunst , 

 waar noch goeden zin noch dichterlijkheid aan ontbreekt , 

 twee zaken die zich overigens meer vereenigen , dan men 

 zou denken : » De jagt verbant de zorgen , waarmede des 

 » geest gekweld is ; zij brengt veel toe tot de helderheid 

 > van het verstand ; zij vermeerdert de vreugde , verzet het 



