435 



in boschrijkc , heuvelachtige , woeste slrekcn tc wagen ; 

 hier legt de leeuw zich in liiaderlaag en men ontmoet hem 

 op de wegen , welke liij verspert , door midden op dezelve 

 le gaan staan. Zie hier , volgens de Arabieren , eene schets 

 van die nachtelijke tooneelen, die dikwijls een treurig 

 uiteinde bebben. De renbode, de reiziger, de brievenbe- 

 zorger of een mensch , die alleen den leeuw legenkomt , 

 maar een moedig hart bezit , gaat regt op bet dier af, 

 terwijl liij zijn degen of geweer in de rondte zwaait , zich 

 echter wel wachtende te schieten of toe te slaan. Ilij vol- 

 staat met te roepen : » gij dief , gij versperder der wegen , 

 zoon van dengeen, die nooit neen gezegd heeft! denkt gij 

 mij te verschrikken ! Gij weet niet , dat ik die en die ben , 

 de zoon van dien en dien ! Sta op en laat mij mijn weg 

 vervolgen. De leeuw wacht nu tot dat de mensch digt in 

 zijne nabijheid gekomen is, staat vervolgens op en legt zich 

 een duizend passen verder weder neer. De reiziger wordt 

 genoodzaakt , eene aaneenschakeling van schrikverwekkende 

 beproevingen door te staan. Iedere keer als liij van den 

 weg is afgegaan, verdwijnt de leeuw voor een enkel oogen- 

 blik , maar weldra kcert liij terug , en alio zijne bewegin- 

 gen gaan vergezeld van een verschrikkelijk gewcld. Met 

 zijnen staart breekt liij onteibare takken in het bosch af, 

 en ouder een vreeselijk gehuil, gebrom en gebiul geeft 

 liij zijne woede lucht en speelt hij met bet steeds lusschen 

 hoop en vrecs geslingerde voorwerp van zijne veelvuldige 

 en vreemdsoortige aanvallen , even als de kat met de 

 muis, Indien de mensch in dezen strijd den moed niet 

 laat zakken , en zoo ver kan komen , volgens de Ara- 

 bische uitdrukking , dat zijne ziel sterk blijve , dan ver- 

 laat de leeuw hem weldra en ziet elders te regt te ko- 

 men. Bemerkt inlegendeel de leeuw , dat liij met iemand 

 tc doen heeft , wicns lioudiug schrik en angst aanduidi , 



