Een Haas is maar een slccht ctcn. 



De lucht betrok in korten tijd en werd allengskens duis- 

 ter, gelijk men dit in het najaar ziet gebeuren, zoo dat ik 

 het raadzaam begon tc achten , in eene nabij zijnde woning 

 te schuilen. 



Met het afdroogen van het geweer , bezig zijnde , kwam de 

 eigenaar ook binnen , die mij onder het droogslaan van zijne 

 hoofdbedekking toevoegde : » ik begrijp maar niet M. daar 

 gij het toch niet noodig hebt , hoe gij u zoo veel moeite 

 kunt geven om een' haas te vangen." 



Hoezoo ? 



• Ik had er bij toeval een ; de vrouw was met de kool 

 bezig , ik lag hem er boven op : aan de kool was niets ge- 

 legen en de haas was mede niet te eten." 



Hebt gij er dan geen boter of spek bij gedaan? 



»Neen! die heb ik er niet aan gewaagd". 



De uitdruk op zijn gelaat helderde dat laatste woord nog 

 meer op: dat spek en boter niet door een haas mogen be- 

 dorven worden , en meer waard zijn. 



Spreker heeft gelijk, dat een haas niet aangenaam smaakt, 

 wanneer hij niet door eene bekwame hand naar de regelen 

 der kookkunst is te regt gemaakt , waartoe Watel zegt , 

 dat 5 oncen boter noodig zijn. 



Het straks gezegde komt mij telkens onwillekeurig voor den 

 geest, wanneer ik bij de tegenswoordige konijnen-manie 



