Hct opcncn der JagL 



De nacht verdween. Auroor spreidt weer haar vlcugcls y 



Zacht koestrend over 't veld , met gouden praal , 

 En op den kristalijnen walerspiegel 



Weerkaatst haar godlijk beeld in vlamnienslraal. 

 Ecn dunne nevelwolk , nog nederhangend , 



Verbergt voor 't oog der weiden kleurengloed. 

 De zwaan baadt zich in *t stroomnat , telkens duikend 



Met slanken hals,, in 'tblaauwen van den vloed. 



'tWordt druk in 't jagershuis , zoo hecht voltogen , 



Aan den smaragden oever van den stroom. 

 Uit groen behangen venster blikt een jager 



In 'trond of hij mag bopen, zonder schroom. 

 Zijn scherp weerkundig oog , naar oost en wcslcn 



Gekeerd , ziet uit, of hem ook regen wacht, 

 Waarnaar hij vurig haakt , en zoo te weten , 



Of hem een gocden dag ook tegcnlacht. 



Maar boor ! naauw is hij 't venster weer onlweken , 



Of op bet voorplein lioort men , overluid, 

 Gefiuit , geroep en bet geblaf van bonden , 



Dat wekt de slapers Imnne slaapstede uit. 

 Wat mag dit luid gerucht loch wel beduiden ? 



Bartolomeus roept de jagers op: 

 De boenderjagt wordt beden weer hcropcnd , 



En dan , dan slijgt des jngprs vreugd ten top. 



