281 



Nu trccdl , in jagtgewaad , de jagcr builen , 



Ter poort uit, als eon held ten strijd gerust. 

 Ecn moedig hondenpaar verzelt ziju meester ; 



Rent , blatfend , voorvvaarts van hun pligt bewust. 

 Zij weten reeds , vvat deze dag beteekent , 



En schroomen arbeid , zweet noch ongerijf ; 

 De dieren haken weer naar buit behalen , 



Na lange rust in 'thun verleend verblijf. 



Daar klinkt op eens geflnit van 'sjagers lippen, 



En , op ziju wenk , keert , zonder dralen weer 

 Het hondenpaar , volgaam hun eigen lusten 



Opoffrend , voor den wil van hunnen heer. 

 Zij hunkren reeds , om in ziju' vreugd te deelen , 



In *t lang verbeidde en heuglijk jagers-lot. — 

 Waar mag de vriend des meesters toch vertoeven? 



Die nooit versliep een feestelijk genot. 



Hij komt , en doet zijn jagers-raelodien 



Luid klinken in het rond ; en , op zijn stem t 

 Verwelkomt Nimrod , en door vriendlijk blaffen 



En kwispelstaarten , hOogst te vreden , hem. 

 Nu gaat het voorwaarts , vlug , langs veld en wegen , 



Waar zich Diana , de eedle jagtgodin , 

 Haar troon heeft opgerigt , om al haar gunsten 



Te schenken 'tjaagren-paar , naar lust en zin. 



Reeds , blinkt van tusschen gele haverstopplen , 



Het welig groen van Hvoedend aardgewas. 

 Zie, hoe de vrienden hunne schreen verdubblen, 



Dwars over 't veld en met versnelde pas. 

 Zie hoe in 't dubbel-jagt-geweer de hagel 



En 't kruid , met vaste hand , wordt ingestort , 

 Om 't hoendervolk den dood in 't hart te jagcn , 



Dat ras de prooi der kocne jagers wordt. 



