119 



ste dennenbosschen. De toppen van het Andes-gebergtc, die 

 zich tot aan de vvolken vcrheff'en , ziju met eeuwigdurende 

 sneeuw bedekt; de natuur is daar wel grootsch , maar niet 

 bekoorlijk. De reiziger herinnert zich, tusschen deze reus- 

 aehtige Amerikaansclie lioogten , de schoone en schilderach- 

 iige gezigten van onze bergen, en onwillekeurig ontslaat 

 een verlangen om naar Europa terug te keercn. 



DE JAGUARS EN DE KROKODILLEN. 



De jaguars en de krokodillen zijn de dwingelanden van 

 de aequaloriaal-streken. Gelukkig is het, dat de natuur niet 

 gewild heeft , dal zij zich sterk zouden vermenigvuldigen ; 

 zij zijn elkaar vijandelijk gezind, en vechten zeer dikwijls. 

 Op liet land valt de jaguar den krokodil aan; in hct water 

 wordt hij door laatstgenoemde aangevallen. Wordt een kro- 

 kodil , die op een zandplaat in de zon ligt te slapen , door 

 eenen jaguar overvallen , dan bijt hij hem onder den staart, 

 die week en vetachtig is. De krokodil geeft zich in dit gc- 

 val bijna altijd zonder weerstand te bieden over ; gelukt 

 het hem echter, zijnen vijand in het water te slepen , zoo 

 bestaat de kans , dat de jaguar overwonncn, verdronken en 

 verslonden wordt. De jaguar weet zoo goed hoe onmaglig 

 hij te water is , dat hij , wanneer hij eenc rivier over wil 

 trekken , geruimen tijd aan den oever bruit , om de kroko- 

 dillen schrik aan te jagen , die hem den overtogt zouden 

 willen betwisten. 



Koewel de krokodil gewoonlijk van visch leeft , is hct 

 echter volstrckt niet zeldzaam , dat hij den mensch aanvalt. 



De Indianen beweren , dat hij , wanneer hij eens vleesch 

 geproefd heeft , er op verlekkerd wordt , zoodat het dan 

 ook dikwijls gebeurt, dat badende weggesleept worden. 



De krokodillen zijn zoo schuw en zoo slim , dat het maar 



