157 



den vereenigen zich hicr reeds in hot begin van deze maanri 

 in grootc troepen, en zwcmmen gezamenlijk naar de vier of 

 vijf eilanden , aan welke zij de voorkeur geven om hare 

 eijeren te gaan leggen , en steken van tijd tot tijd hare 

 koppen uit het water , om le zien of zij ook iets van de 

 menschen te vreezen licbbcn. Men stoort ze echter volstrekt. 

 niet , maar beschermt zc inlcgendcel ; men spant eerie soort 

 louw , tegenover den oever der eilanden, waar het eijerleggen 

 plaats heeft ; de jaguars worden verjaagd en met sloe- 

 pen belet om te digt bij de eilanden te komen. De eijeren 

 worden des nachts zonder de minste orde en in groote over- 

 ijling gelegd. De schildpadden begeven zich in de grootste 

 haast op den oever , alsof zij zich zoo spoedig mogelijk van 

 hare eijeren ontdoen wilden, leggen deze op hoopen 

 en bedekken ze met zand. Eene menigte eijeren wor- 

 den le midden van al dat geweld gebroken. Zoodra het 

 eijerleggen gestaakt wordt , bcgint de inzameling van dezelve. 

 Dit geschiedt nu onder opzigt van eenen afgezant van het 

 hoofd der zending , die met een buis in den grond steekt , 

 om te onderzoeken hoe diep de eijerlaag ligt. Deze laag 

 ligt soms 5 voet diep in den grond en loopt dikwijls 400 

 voeten kustwaarts in. De grond, waarop de inzameling moet 

 plaals hebben , wordt in kubieke voeten afgedeeld. Zijn nu 

 de verdeelingen getnaakt , dan graven Indianen de eijeren 

 met hunne handen op, leggen ze in kleine mandjes, mapiri 

 genaamd , en brengen ze dan op de algemeene plaats van 

 bijeenkomst. Hier staan bakken met water, waarin men al 

 de eijeren werpt , die dan gebroken en door elkaar geroerd 

 worden , waarna al de olieachtige deelen boven komen drij- 

 ven. Deze stof manteca de tortugas genaamd , wordt bo- 

 ven^ een beet vuur gekookt; het is in dit land van zeer 

 groot nut , daar de Kreolcn hieraan boven de beste boom- 

 olie de voorkeur geven. 



