161 



met nagels voorziene teenen ; op den rug is liij grijs en 

 bruin. Ilij is zeer algemeen langs de oevers der rivier La 

 Plata , in de vlakten van Montevideo en in de Pampas van 

 Buenos-Ayres. De nandu's begeven zich nooit in de bosschen, 

 maar houden zich liever op in moerassige streken en aan de 

 oevers der beken , die in groote stroomen uitloopen , alwaar 

 men hen bij paren of in troepen van derlig of meer sluks 

 ontmoet. In die streken, waar men geene jagt op hen 

 maakt, komen zij in de nabijheid der landgoederen , en zij 

 verschrikken niet op het zien van de Lasso's; in die streken 

 daarentcgen , waar men hen vervolgt , zijn zij buitengewoon 

 schuw. Zij loopen met zulk eene snelheid , dat zij alleen 

 dooi de beste paarden en de uitmuntendste ruiters kunnen in- 

 gehaald worden. In gevangen toestand durft men ze niet 

 dan met omzigtigheid naderen, want, ofschoon zij met hun- 

 nen bek niet hakken kunnen , bijten zij echter daarmede met 

 zulk eene hevigheid , dat zij een' steen verpletteren. Zij kun- 

 nen niet vliegen ; in de vlugt houden zij hunne vleugels 

 achterwaarts , maar wanneer zij keeren of een feinte maken 

 willen , spreiden zij een van dezelve tegen den wind uit , 

 om bun voortrennen nog te versnellen. 



De jonge struizen zijn zeer gemakkelijk te temmen ; zij 

 Joopen door de kamers , over de stralen en dwalen soms 

 een uur ver af, doch keeren altijd weder naar hunne ver- 

 blijfplaats terug. Zij zijn zeer nieuwsgierig , blijven voor de 

 vensters en bij de huizen staan om te zien , wat er gebeurt. 

 Men geeft ze gras en vleesch te eten; in den natuurstaat 

 voeden zij zich echter hoofdzakelijk met planlen. Zij ver- 

 slinden ook geldstukken , metalen en kleine steenen. Men 

 gelooft, dat zij nooit drinken; zij zwemmen echter zeer goed 

 en komen met gemak over rivieren en moerassen , wanneer 

 zij vervolgd worden. Het aantal dezer vogels neemt af in 

 veihouding dat de bevolking tocncemt, nicltegenstaande ze 



TWEEDE JAARCANG. 11 



