16' 



ZEEOLIFANTEIf, 



Het mannctjc van deu zee-olifant (Phoca leonina. Linn.) he- 

 reikt de lengte van 15 a 20 voet , het wijfje 8 a 10 voet. 

 Men heeft ten onregte beweerd , dat Iiij naarmate van zijnen 

 leeftijd , ecrst eene graauwachtige , dan eene blaauwachtige en 

 vervolgens eene zwart-bruine kleur aanneemt ; de kleur ver- 

 andert integendeel van het bruine in het blaauw. Zij hebben 

 geene oorcn , met uitzondering van e'ene soort ; zij heb - 

 ben lange baardharcn en uilpuilende zeer groote oogen ; 

 hunne voorpooten of vinnen bezitten eene aanmerkelijke 

 kracht en de snoet van het mannetje eindigt in cenen rim- 

 pel igen snuit van bijna een voet lang , die in toorn opzwelt ; 

 hieraan is de naam van zee-olifant ontleend , die hun door 

 den natuuronderzoeker Peron en door de Engelschen gegc- 

 ven is. Men zegt , dat de jongen in de eersie acht dagen 

 na de gehoorte 4 voet groeijen ; zij wegen dan reeds onge- 

 veer 100 pond , en na ecnige jareu hebben zij hunnen vollen 

 wasdom bereikt. Zij worden gewoonlijk niet ouder dan 

 25 — 30 jaar , houden zicli gaarne op eenzame , woeste 

 eilanden op , blijven gedurende acht maanden op het land 

 en leven alleen op de zandige vlakten. Zij zijn zeer scbran- 

 der , laten zich gemakkelijk temmen en vatten genegenheid 

 voor hunnen meester op. In den paartijd vechten de man- 

 neijes bloedig met elkaar om de wijfjes , die gewoonlijk een 

 jong , zeldcn twee tegelijk , ter wereld brcngen. 



Lang voor dat wij de baai San Bios bereikten , waar de 

 vangst of liever de jagt op de zce-olifanten bij voorkcur 

 plaats heeft , hoorden wij een versehrikkelijk geschreeuw , 

 gelijk aan het gebrul van woedende dieren , waaruit wij be- 

 grepen , dat de jagt begonnen was , want het was het ge- 

 schreeuw , dat de zce-olifanten doen hooren , wanneer zij 

 aangevallen worden. Toen ik op de plaats kwam, zag ik 



ll 4 



