i&> 



chaam. Men doodt ze met kogels, en niet met lanssleken, 

 daar men hen niet zoo digt op het lijf kan komen als do 

 zee-olifanlen ; maar men maakt ook niet rcgtslreeks jagt 

 op hen , daar zij geen vet bezitten en hun vel tot uieis 

 deugt. De andcre soort , de zee-wolf (Phoca ursina) , on- 

 derscheidt men in een- en twee- kleurigen : de een-kleurigen 

 zijn helder grijs; zij zijn bedekt met een zacht viit, dat 

 aan hunne huid veel waarde geeft ; zij komen in icvens- 

 wijze overeen met de zee-leeuwen , en men slaat ze dood 

 met stokkcn. De twee-kleurigen zijn algemeen en hun vel 

 heeft geene waarde. 



Dit zijn de denkbeelden , die tot heden in den handel ver- 

 spreid zijn ; nieuwere waarnemingen zullcn echter doen zien , 

 dat men door eene dwaling, die misschien te veronschul- 

 digen is , van schepsels , die alleen door de kuime verschil- 

 len , afzonderlijke soorten gemaakt heei't. 



DE CONDOR. 



Des anderen daags, in de morgenschemering , toen men 

 op het punt stond het anker te ligtcn , verhici' zich plotse- 

 ling een kreet onder ons gering aantal manscliappeii. AUer 

 oogen vestigden zich eensklaps naar een van de hoogste pun- 

 ten van den oever ; eene zwarte massa steeg , groote krin- 

 gen in de lucht heschrijvende , hoog in de lucht bovcn de 

 rotsen. Het was een condor, een vogel, die zeer zeldzaam 

 is , zelfs op die plaatsen , welke hij gewoonlijk bewoont , en 

 die ik hoogstens twee of drie kecren op nujnc omzwervin- 

 gen door het Andes-gebergte en aan de kusten van Patagonie 

 gezien had, hoewel hij evenzeer de hoogste toppen als de 

 laagstgeSegene vlakten bewoont ; de condor , dien ik nog in 

 Peru en in Dolivie zoude terugvinden , doch die de wes- 

 telijke helling van het Andcs-gebergte nooit oversehnjdt , 



