166 



liocwel hij hare hoogste toppen bezoekt. Ilet is bekend , 

 tot hoe vele dwaze sprookjes deze beruchtc vogel aanleiding 

 heeft gegcven ; er ontbrak maar wcinig aan , of men had hem 

 even als den feniks , voor een fabuleus dier gehouden , als 

 of de zuivere waarheid van de schoone werken der natuur diet 

 veel grootscher waren , dan alles , wat door de opgewondene 

 verbeelding van onwetenden of van met vooroordcelen be- 

 deelde reizigers, verzonnen kan worden. Tegenwoordig is 

 de condor (Sarcoramphus grijphus. Linn.) naauwkeurig bekend; 

 er is niemand meer , die gelooft , dat hij schapen , koeijen , 

 ossen , herlen en kinderen in zijne klaauwen mede sleept , 

 maar het is wel waar, dat hij aan de kudden groote schade- 

 toehrengt. Men weet, dat de grootste condor niet groo- 

 ter is dan de lammergier der Alpen. De condor geeft 

 volstrekt niet de voorkcur aan d« bergen, zoo als men 

 meent , want men vindt hem evenzeer in vlakten als op 

 bergen; hij kiest zijn verblijf naar gelang van de streek, 

 waar hij zich bevindt , liefst eene dorre en woeste plaats , 

 als hij er sleehts lama's of alpaca's, zcehonden enz. , die 

 deszclfs gewoon voedsel uitmakcn , vindt. De condor lecft 

 over het algemeen alleen , en niet in talrijke Iroepen , 

 zoo als vele andere roofvogels. Zijne kraclit is hoofd- 

 zakelijk in zijnen bek gelegen , waarmcde hij zijne prooi 

 aangrijpt en verscheurl, en niet in zijne klaanwen, die 

 lang en niet zeer sterk zijn. Men weet niet met zeker- 

 beid hoe oud de condor wordt; de Indianen beweerden , ecu 

 en dezelfde gedurende \ijftig jaren te hebhcn gezien , dat 

 intusschen nog bevestiging bchoeft. Zeker is het, dat het 

 wijfje niet iaeer dan twee eijeren lcgt , hetgeen , in aanmer- 

 king der gestadige jagt , die de landliedeu op dezelve ma- 

 ken , ons verklaart , waarom zij zoo zeldzaam zijn. 



Deze vogel is niet alleen merkwaardig voor de dierkunde, 

 maar ook in een oudheidkundig opzigt ; want hij schijnt in 



