Over den oorsprong \m het vogclschictcn. 



Wei weinige onzer Iczers hebben niet reeds aan het vo- 

 gelschieten deel genomea, aan deze elders meest door 

 optogten gevierde feesten , en nogtans is de vrolijke oor- 

 sprong van eenen verhevener aard , en mogen wij dien niet 

 als zoo geheel bespottelijk beschouweu ; want konden dit 

 onze voorouders opmerken , zij , zouden vertoornd over onze 

 ontaarding , zich verontwaardigd van ons afkeeren. — Doch 

 verhalen wij , hoe het vogelschieten ontstond ; welligt ver- 

 krijgt menigeen daardoor andere beschouwingen over soorl- 

 gelijke volksfeesten. 



Toen het Duitsch-Romeinsche rijk ruim 100 jaren bestaan 

 had , stierf de laatste duitsche koning , die van Karel den 

 Groote afstamde , zonder erfgenamen , die, uit achting voor 

 dien grooten man , niet eerst tot koningen bchoefden verko- 

 ren te worden ; terwijl de kroon van den vader op den 

 zoon bij erfenis overging. De duitsche vorsten kwamen nu 

 weder overeen en maakten van hun oud regt gebruik, zich 

 zelven hun opperhoofd te kiezen. Hunne keuze viel eerst op 

 keizer Koenraad , na hem op keizer Hendrik den Vogelaar. 



De laatste verhief de magt der Duitschers zeer en bragt 

 het rijk wederom in grooter aanzien. 



Onder hem kwamen echter de oorlogzuchtige Hongaren 

 weder in het land , verwoestten het overal en trokken tot 

 over den Rijn en naar Bremen. De Duitschers konden 

 nicts legen hen uitvoercn , want het warcn buitengewoou 



