478 



— En waarom , met uw believen ? hernam ik eenigzins 

 opgeruimd ; wij hebben immers niet meer dan nog eene 

 halve mijl af te leggen. 



— Met al den eerbied, dien ik u verscliuldigd ben, tylijn- 

 heer , moet ik u evenwel zeggen , dat wij hoogslens op de 

 helft zijn van Maltingen. 



— Hoe , nog maar ter halverwege ! viel ik hem eenig- 

 zins verstoord in de rede. — Rudolph heeft mij gezegd T 

 en gij zelve , eerlooze gids , hebt gij mij niet toegestemd , 

 dat bet niet meer dan vijf mijlen afstands was , van Mun- 

 chen naar Maltingen? 



— Zekerlijk , uwe Hoogheid hcefl gelijk , antwoordde 

 Rudner (dit was de naam van mijn snuggeren gids) ; bet 

 zijn inderdaad niet meer dan vijf mijlen ; maar wij hebben 

 er nog maar omstreeks twee en een halve van afgelegd ; 

 want de vijf mijlen , waarvan mijnheer Rudolph u gesproken 

 heeft, zijn lands mijlen.... 



— Ellendeling ! viel ik hem driftig in de rede; lands- 

 mijlen zijn dus meer dan bet dubbele der postmijlen? 



— Het is waar, antwoordde Rudner met wanhopige gelaat- 

 strekken. Daarom juist verzocht ik uwe Hoogheid eerst wat 

 uit te rusten ; wij zullen niet voor elf ure kunnen aankomen." 



Wat zou ik antwoorden? ik was bet offer van eene aar- 

 digheid van Rudolph , en het beste , wat ik doen kon , was , 

 mijns ondanks , geduld te oefenen , op het gevaar af , van 

 anders mijne waardigheid tegenover mijn gids le verliezen. 



Ik toog dan met hem in eene herberg, waarvan hij den 

 waard zeer goed kende , liet mij een 1 hertenbout voordienen , 

 benevens een* ketel warmen wijn , waarvan een gedeelte 

 voor Rudner bestemd word. Te hall zes ure stond ik op en 

 zag naar buiten ; bet weer was niets aangenamer geworden , 

 en konde ik naauwelijks aan den horizont het hooge geboorn- 

 te van het bosch onderscheiden , waarin ik mij zoo aan- 



