486 



een concert van fanfares , gemengd met het blaffen der ben- 

 den , getrappel van paarden en een verward en vreemd 

 geschreeuw hooren, en klonk hem reeds op kleinen afstand 

 tegemoet. 



— Ziet gij, Ghizla? vroeg nogmaals de graaf, terwijl 

 liij zijne haren van schrik voelde te bergen rijzen. 



— Ik hoor een zonderling geluid , hernam Ghizla ; maar 

 ik zie niets. 



Maltingen zag maar al te wel h e m ! Hij herkende hem 

 te midden van een vreemden stoet duivels te paard, vreemd- 

 soortig gekleed als jagers ; de eersten voerden een troep 

 zwarte honden mede , gekoppeld in 't geleide van een twaalf- 

 tal geesten (men zegt niet van welke gedaante) , die angsiig 

 voortvlugteden : de anderen bliezen op eene geweldige 

 wijze den jaglhoorn , maakten allerlei vreemde sprongen , 

 en haalden met hunne kromme nagels diepe voren over het 

 aangezigt van v. Maltingen. Weldra was er een cirkel ge- 

 vormd , en een jager , grooter dan al de anderen , naderde 

 den graaf. 



— v Maltingen, zeide hij tot hem, herkent gij mij? ik 

 ben Mephistopheles ! Het oogenblik is gekomen , dat gij mij 

 uwe schuld moet afbetalen. Volgens onze overeenkomst , 

 moet ik u driemaal te voren waarschuwen, voor dat gij uwe 

 ziel overgeeft. Derhalve zult gij mij nog tweemaal terug zien. 



Geheel de helsche stoet passeerde daarop eene revue voor 

 v. Maltingen , met de snelheid van eenen storm wind , daarna 

 verviel alles weer tot de vorige stilte en duisternis. 



— Wat overkomt u dan , Maltingen ? zeide Ghizla met 

 een angstig hart , toen zij haren man bewusteloos op den 

 hals van het paard zag neerzinken. 



— Oh ! — Ghizla , morde de ongelukkige , ik ben ver- 

 loren." 



De Gravin hoordc vcrvolgcns met smart en ontzetting de 



