218 



opwachting trachtte te verontschuldigen. Ik sprak van niijo 

 vadcrland, van mijne vcrre reis, en schreef inijn beven en 

 gebroken stem toe aan liet klimmen , en het genoegen , 

 haar te ontraoeten; en eindigde met hare voorspraak te 

 verzoeken , om het geluk te hebben een gems te zien. 



Mogelijk dat zij aan Ulysses dacht , of dat bij haar de gems 

 geene waarde had boven eene geit, hetzij zij anderebedoe- 

 lingen vermoedde , of veronderstelde dat ik door koorts of 

 hersenongesteldheid overvallen konde zijn : door haar harte- 

 telijk lagchen bleek het mij voldoende, dat zij zich niet 

 langer kon bedwingen, maar het uitschaterde. 



Tot mijn geluk bragt zij mij , langs zware wilde kastanje- 

 boomen , wier koele schaduw mij goed deed , naar het huis 

 van den jager. Daar aangekomen , boog zij zich beleefd , 

 en zei mij, volgens landsgebruik : »Vaarwel ! vaar altijd 

 wel , en maak verder eene goede reis P De boomen ston- 

 den vijf en twinlig passen van elkander. Ik telde er twin- 

 tig , alvorens zij omzag en in de donkere poort verdween. 

 De vrouw van den jager , die mij aan de deur zag staan , 

 kwam mij vragen , wat ik begeerde. Ik verhaalde haar mijne 

 historie , waarvan ze , zeker om redenen , liefst niets wilde 

 hooren , zeggende , dat haar man niet te huis , en daarna , 

 dat hij ziek was , en ofschoon ik haar verzocht mij eenige 

 jagers-versterking toe te dienen , mijn verzoek was vruch- 

 teloos. Een mooije brak , die jongen had , kwam mijne 

 hand beruiken. Ik haalde haar , volgens jagers-gebruik aan , 

 omdat het te pas kon komen. Bovendien had de jager eene 

 mooije kinderfokkerij. — Eerst niet te huis en vervolgens 

 ziek, dat kwam mij verdacht voor. Ik ondervroeg een' 

 kleinen jongen , of hij niet wist , waar zijn vader was , en 

 eer ik mijne geldbeurs in de hand had , was hij reeds in 

 beweging. Hij bragt mij bij een' grasmaaijer, die mij , door 

 zijnen zoon ziende gelciden , met een bleek gelaat en lang- 



