220 



dan ik , en rcikle mij lagchend de hand toe , waarvan de 

 arm tot boven aan gehecl ontbloot was. De korte rokjes , 

 die zij aan had , stonden haar niet kwaad. Daar aangeko- 

 men , was mijne eerste vraag : 



Is Joseph Verburg te huis? 



Neen. 



Waar is hij dan ? 



Op de tweede rij Alpen. 



Wat moet hij daar doen? 



Gras maaijen. 



Ik zag rond , tot in den schoorstecn toe , en vraagde : 



Waar is de Stutzer ? (korte buks.) 



Die heeft hij mee. 



Zoo , zoo ! en ik was gered. 



Na een kort oponthoud zette ik mijnen togt verder voort. 

 Afstand , weg en grond waren als voren. Plotseling 

 kwam ik aan eene vlakte , waar een twinligtal van den- 

 nen-boomstammen vervaardigde hutten stonden , met eene 

 kapel , waarbij ik een groot kruis onlwaarde. Daar wordt 

 het hoornvee bijeen vergaderd en gezegend , voor dat het 

 wordt losgelaten. Dewijl dit hoornvee de gewoonte kent , 

 naar het gebruik van voedsel verlangt , en klokjes om den 

 hals heeft , om , bij verdwalen lerug gevonden te kunnen 

 worden, moet dat geluid der hals- klokjes nog al weerklank 

 vcroorzaken ! 



Er zijn drie rijen Alpen , waar het vee graast , dan voor- 

 waarts dan rugwaarts keerend, naar mate de sneeuw smelt, 

 of de op nieuw gevallen ontdooit. Maar aan de boven 

 beschinjven zomerverblijven is noch spijker noch glas-ruit te 

 vinden. De verdeeling der inwendige verhouding is zeer 

 beperkt. Het melkgereedschap , ait het hout van den Ahorn- 

 boom vervaardigd , heeft het aanzien van gepolijst palmhout , 

 dat z te er zuiver gehouden wordt. 



