222 



zoo snel in beweging stcllen > met den kogel te treffen. 

 Bovcndi6n vcrnam ik, dat de gemzen op clkander gedron- 

 gen kunnen worden aangetroffen , en dat zij , op een smal 

 voetpad , niet verlegen zijn om den jager over het hoofd of 

 omver te springen. Ik bedong dus het laatst gedane voor- 

 stel. 



Nadat de buks was geladen , kapte ik een tweeden ko- 

 gel door , om op korten afstand te treffen. Dit baarde wel 

 eenigc bevreemding, maar werd toch niet afgekeurd. 



De vader beval mij , om mij op zeker punt in de nabij- 

 heid , met den rug tegen eene steile rets te plaatsen , en 

 riep mij toe: Hot morgen !" Ik had een veel belovend 

 standpunt, om op tien passen te kunnen 'schieten. De zoon 

 dreef en maakte een geluid , zooals dit in het Alpischc 

 gebergte gcwoonlijk gaat , wanneer steenen en dennen-ge- 

 was zich los maken en naar beneden storten ; de zoon 

 dreef langs eene rots en langs dennen-gewas op mij toe , 

 zoodat andere stukken steen in beweging kwamen , die 

 met veel geraas nederstortten. 



Ik hoorde vervolgens iets nadcren , en hield mij zoo 

 slil mogelijk, met het geweer naar dien kant gekcerd, 

 vanwaar het gedruisch kwam. Mijn hart klople met ver- 

 dubbelde slagen. Het waren sierlijke geiten , die mij vrien- 

 delijk kwamen aanstaren , achtervolgd door mijnen gids. 

 De avond was intusschen te ver gevorderd , om eene tweede 

 onderneming te beproeven. 



Gelijk het nieuwe hooi op den zolder eene geur van zich 

 geeft, als versche Deventer-koek : zoo is het ook met het 

 hooi der Alpen, omdat het daar des nachts vriest. Dewijl 

 ik dun gekleed was, kroop ik onder het hooi, zonder ech- 

 ter te kunnen inslapen. Bij het schemeren van den dage- 

 raad , riep ik mijnen buurman , die een bijslaap had gekre • 

 gen , misschien , omdat hij zich des nachts niet alleen met 



