225 



Hun gezigt is minder gunsiig. Bij het ademhalen maken zij 

 een sclierp , fluitend geluid. Hun vermogen om te klimmen 

 moet aan gevoelzenuvven onder de hoefjes worden toege- 

 schreven. Als zij jong gevangcn en onder eene geit gebragt 

 worden , volgen zij de voedster tot het tijdstip , dat de aard 

 hunner natuur bij hen begint te spreken. 



Met verbazing hoorde de man , wat ik ter belooning had 

 gegeven. »Blijf toch !" — riep hij — »Gij moet blijven ! 

 Ik zal er u een doen schieten. Was ik er maar bij ge- 

 weest V De man schoot goed ; hij is de beste schutter , 

 maar van de gemzen-jagt heeft hij geen verstand. Als er 

 heeren kbmen , dan vervoegen zij zich altijd tot hem. 



Het bleek mij , dat de menschen hier meer moeten doen, 

 om geld te bekomen , dan bij ons ; dat ik met een onder- 

 nemend , ligt op te winden man te doen had , die , bij zoo 

 veelvuldige gelegcnheden , er belang bij had , een gemist 

 sehot , als een geheim bewaard te zien. 



Ook bij den jager ging ik aan. Hij was nog met zijn 

 gras bezig. Ik verhaalde hem mijn wedervaren ; hij luis- 

 terde er oplettend naar. Iederen steenklomp en slruik kon 

 hij zich voorstellen , als of hij met mij ter plaatse was ge- 

 weest. 



>Er zijn erdan nog acht, Mijnheer! — ging hij voort. — 

 b Als ik nadenk , hoeveel er zijn geweest , en door de zwart- 

 » ste ondankbaarheid vernield , door menschen , wie het al- 

 ileen te doen is, om te dooden ; die niet eens weten hoe 

 »het vleesch eetbaar moet gemaakt worden!" (*) Hij slaakte 



(*) Het vleesch, blank en bruin toegemaakt, zoo als het mij 

 later herhaalde malen is toegediend , had geen' wild-smaak , of- 

 schoon men mij verzekerde , dat het van Gemzen was. Aangezien 

 er in Zwitserland overal scliapen-kotteletten worden opgedischt, 

 treft men deze dieren er zelden aan. Daarentegen zijn de geiten 

 veelvuldig , zoodat er bij mij steeds twijfel ontstond , omtrent het- 

 geen ik at. 



TWEEDE JAARGANC. 45 



