229 



lien der deur vond hij zijne moeder zittende bij den kag- 

 chel , lezende in eene oude »Zielen-apotheek." Verheugd 

 over bet terugkomen haars zoons , deed zij hem echter ee- 

 nige zachte verwijten over zijn lang uitblijven , en bad 

 hem zijn zwervend leven eindelijk met de eervolle voortzet- 

 ting zijns beroeps te verwisselen. — Dit beloofde bij. — 

 Wat is zijn beroep? booren wij in den geest den toegene- 

 gen lezer vragen, en aarzelen geenszins hem dienaangaande 

 bet volgende mede te deelen. Eduard was de zoon des 

 dorpsschoolmeesters , en na zijn veertiende jaar, uit bijzon- 

 dere neiging, bij den ons reeds bekenden jagermeester , als 

 jagtleerling geweest , bij wien bij vijf jaren bad doorgebragt 

 en zich in alien deele tot eenen duchtigen jager ge- 

 vormd , en eindelijk eene bijzondere genegenbeid voor 

 Bertha , de dochler zijns patroons , had opgevat. Deze nei- 

 ging grooten tegensland vindende , moest hij des jager- 

 meesters huis verlaten , en dwaalde loen drie maanden als 

 wildstrooper rond , zonder in dezen strafbaren handel te wor- 

 den betrapt ; want alle wegen en uitwegen waren hem zoo 

 goed bekend , dat bet bijna onmogelijk was hem te vangen. 



Na een algemeen onderhoud tusschen moeder en zoon , 

 haalde eerstgenoemde eenen brief van den jagermeester te 

 voorscbijn , dien Eduard openbrak. Tot zijne verwondering 

 bevatte deze werkelijk eene uitnoodiging om weder bij hem 

 in dienst te treden , en wel oogenblikkelijk. Na lang 

 overwegen van de zijde der goede moeder , besloot hij ein- 

 delijk dezen voorslag aan te nemen , welligt in de stille 

 hoop om alzoo in nadere betrekking met zijne Bertha te 

 komen. 



Reeds den volgende morgen deed bij zijne intrede in het 

 huis des jagermeesters , die hem zeer vriendelijk ontving. 

 Zoo gaat het gewoonlijk in het menschelijk leven. Zoo lang 

 men iemand noodig becft , behandclt men hem vriendelijk , 



