251 



jagt gebiuik te makcn , namelijk op alles goed acht te ge- 

 ven en zich het behartigingswaardige ten nuttc te niaken. 



De i'ransche jager gaf dezen avond onzen vriend nog ver- 

 seheidene inlictilingen , hoe hij zich den volgcnden dag had 

 te gcdragen , want hij had den geoefenden en trouwhar- 

 tigen Eduard werkelijk lief gekregen. Deze was door hct 

 nieuwe schouwspel zoo opgewonden , dat hij eerst lang 

 na middernacht insliep en des morgens de aankomst van 

 den vorst en zijncn jagtstoet niet cens had gehoord. De 

 franschc jager, zijn begunstiger , wekte hem eindelijk 

 en beknorde hem niet weinig over zijn lang slapen ; ter- 

 wijl hij hem den geheelen dag niet anders dan i langsla- 

 p©*? 1 noemde. Spoedig trok Eduard zijne zondagskleederen 

 aan , en zettc zich op hct reeds voor hem gezadelde paard. 

 Hij moest namelijk in eene digt bevvassen streek een vier- 

 entwintig ender, zoo naauw mogelijk insluiten, en kreeg 

 bovendien het bevel , zijne zaken goed te doen , vcrmits 

 liet voor hem van goed gcvolg zijn. » A!s gij — zoo eindigde 

 de order — uwe zaak goed ^en uitvoer hebt gebragt , dan 

 komt gij aan het jagtbosch ginds onder aan de beek bij mij. 

 En nu voorwaarts. »Goede jagt!" »Goede jagt!'* herhaaldc 

 Eduard , en reed met hoog opgewonden gevoel voort. Hij 

 kon den opgedragen last des te beter volbrengen, dewijl de 

 gronden rondom de met struiken bewassen streek ligt omge- 

 ploegd en reeds geegd waren , zoodat men de versche spo- 

 ren nog konde bemerken. Eduard had het bevel spoedig 

 volbragt en wees weldra de bedoclde streek aan, waar het 

 edelwild was heengetogen. Nu ijlde hij achter het jagtbosch 

 om , waar hij zijnen beschcrmer en vele andere jagers aan- 

 trof , en vond reeds een smakelijk onlbijt voor hem gereed 

 bestaande in een groole hertebout , eene vleesch-pastei en 

 cenige flesschen wijn. Deze omstandigheid nam hem nog 

 meer voor de franschc jagt in , en wel te mcer , toen hij 



