235 



Jeen ?" — Het staat bij 4 — 6 dieren , waarvan ik het wil 

 afscheiden , hernam Eduard. De opperpikeur verklaarde 

 hem echter , dat hij verder niets te doen had , dan mevrouw 

 de vorstin voor te rijden , en haar zoo te geleiden , dat 

 het hert eenige malen in het gezigt mogt komen , waarom 

 hij hijzonder op de fanfares acht moest geven. Als er d goede 

 jagt" geblazen werd , dan beduidde dit : oppassen. De vor- 

 stin gaf nu bevel , in korten draf voort te rijden , en nie- 

 mand voor, nevens of achter haar te zien, Eduard reed 

 voor , maar waagde het niet 6m te zien , uit eerbied voor 

 de edele en schoone dame , en uit vrees , dat hij bij 

 deze hem geheele vreemde jagt , eene hoofdfout mogt ma- 

 ken. Op de bepaalde plaats aangekomen , wenkte de vorstin 

 en ondervroeg hem minzaam naar zijnen ouderdom, af- 

 komst en tegenwoordig beroep. Hierdoor aangemoedigd , 

 schilderde hij geheel onbeschroomd zijnen toestand , en 

 toen zij op eene schalkachtige wijze naar zijne geliefde 

 vraagde , bekende hij zijne liefde vrij uit , en verklaarde 

 tevens , dat hij geene hoop koesterde , zijne Bertha een- 

 maal te kunnen huwen , omdat de jagermeester er nim- 

 mer toe zou besluiten , om zijne dochter aan een arm 

 jagersgezel te geven. » Wees gerust I 1 ' bekwam hij van de 

 goedige vorstin ten antwoord ; » die heer moet u eene goede 

 dienst bezorgen , en dan zal de zaak zich wel schikken ; wij 

 kunnen in het vervolg nog dikwijls met elkander jagen." 



Eduard had geen tijd meer , om zijnen dank te betuigen , 

 want uit de digte struiken klonk de fanfare : t> goede jagt ," 

 een leeken , dat het hert was opgejaagd. Nu wees hij de 

 vorstin de plaats waar het te voorschijn zou komen, en wer- 

 kelijk na eenige seconden verscheen , pijlsnel over de vrije 

 vlakte heenvloog , en weder in het andere bosch verdween ; 

 waar het terstond den teruggang over de geheele vlakte 

 moest ondernemen , en door eenen geweldigen terugsprong 



