238 



dcrst afseheid van zijnen Bertha , die hem onder ecnen 

 vloed van tranen trouw beloofde. — Gcruster ging liij nu 

 verdcr, en reeds voor het aanbreken van den nacht was liij 

 over dc grcnzen zijns vaderlands. 



Drie jaren verloefde Eduard aan het hof van den prins van 

 Conde, waar liij voor een der beste jagers doorging , en bij 

 den vorst zeer gezien was. Maar toen gunde zijne liefde 

 voor Bertha en zijn vaderland hem geene rust meer in dat 

 vreemde land. Ilij verzocht om de noodige getuigschrif- 

 ten , welke hij op de eervolste wijze bekwam , en waar- 

 mede hij over den Rijn terugkeerde. Hier onderzocht 

 hij vooreerst naar de gebeurtenissen in zijn vaderland , 

 en vernam tot zijne niet geringe ontsteltenis , dat zijn vorst 

 de strengste wettcn jegens alle deserteurs had uitgevaardigd, 

 en juist het voornemen had opgevat, een regement infante- 

 rie in engelsche dienst te stellen , waarin bij voorkeur alle 

 van hunne vanen gcwekene manschappen , na voorafgegane 

 slrenge bestrailing , zouden worden aangenomen. Onder 

 zulke omstandigheden was het voor hem natuurlijk niet gera- 

 den zich naar huis le begeven. Ilij kwam dan in dienst bij 

 eenen rijken graaf, aan den Rijn, wien hij zoo zeer bcviel, 

 dat hij hem overal moest begeleiden. Gedurende al den tijd 

 dien Eduard in den vreemden doorbragt, behield hij steeds 

 zijne rcinheid van zcden en zijne onschuld , en huldigde 

 slechts op een pnnt de gewoonte der toenmalige jagers, na- 

 melijk , dat hij er eene eer in stelde , meer dan eenig an- 

 der geestrijke dranken te kunnen gebruiken , eene eigen- 

 schap , die hem bij zijn lustigen gebieder de beste aanbeveling 

 was. Intusschen had het jagtwczen ten tijde van Condc zij- 

 nen hoogsten bloei bereikt ; ieder edelman hield pikeurs en 

 jagers, zooveel hij vermogt. Dat velen daardoor hnn aan- 

 zienlijk vermogen er door jaagden , is niet te verwonderen. 



Hoe gunslig de uiterlijke omstandigheden bij zijnen graaf 



