259 



Volgcns Diana's Jagt-Brevier der St. Hubertus vrienden 

 van Halberstadt aan die van Berlin , ovcrlecd St. Hubert aan 

 de gevolgen van eene wond aan de hand , veroorzaakt door 

 zijn' knecht , die haar met een' ijzeren hamer trof, bij het 

 inslaan van een paal , die dienem moest om netten le kun- 

 nen droogen. 



Heeft St. HuceaT niet meer gejaagd ? Wij ontmoeten hem 

 reizende te water , en zoo hij bij het visschen de lijn niet 

 mede strak hield , hij heeft dan toch een handje gcholpeu 

 om de netten uit te spannen ; eene zeer verschoonbare hulp 

 bij de vele vastendagen in het land der forellen. 



In een naamloos werkje over St. Hubert, door een' gees- 

 tclijken uit de Abdij van dien naam , met goedkeuring van de 

 overheid uitgegeven , bij Broncart te Luik , in 1704, was 

 St. Hubert de zoon van Bertrand , Hertog van Aquiturie , 

 in regte lijn afstammende van den eersten franschen koning 

 Piiaramond , gcboren in 656 , die de eenige dochter huwde 

 van Dagobert , graaf van Leuven , welke hij in het kraam- 

 bed verloor. 



Bij ongeluk verpletterde St. Hubert eenige van zijne vin- 

 gers, aan welk toeval, gepaard met zijne gevorderde jaren en 

 algehcele gebrekkelijkheid , hij na verloop van 3 maan- 

 den slierf , op 30 Mei 727, het 71 jaar zijns levens. Hij 

 werd te Luik begraven , waar men dikwerf op zijn graf 

 eene hemelsche muziek hoorde. In het 16e jaar na zijnen 

 dood begonnen zijne mirakelen , waarop hij werd gecanoni- 

 seerd. Men vond zijn ligchaam zonder bederf , het hoofd 

 met een"' aangenamen glans omgeven ; zijne witte haren wa- 

 ren veranderd in die eens jongelings. Zijn feesldag , nog 

 steeds op 3 November gev ierd wordende , is vastgesteld ten 

 gevolge van het overbrengen van zijn lijk op dien dag in 

 een luisterijker graf ter Abdije le Ardenne in 825. 



Sedert dien tijd heeft men jaarlijks van de Stool het noo- 



17*. 



