2G2 



»De dolheid der honden gaat met dc volgende vcrschijii- 

 selcn gepaard : de bond wordt droefgeeslig , cet niet en 

 zoekt de eenzaamheid; liij laat de ooren en den staart han- 

 gen , en tracht zieh in ledige hoeken te versebuilen. In 

 het cerst loont hij grooten dorst te hebben; bij drinkt ge- 

 durig , docb telkens slecbts weinig ; naderhand heeft bij cene 

 afkeer van alles , wat vloeibaar is , en wanneer bij nog 

 eenigc druppels lekt , zoo wordt de keel , bij bet slikkcn , 

 krampacbtig toegewrongen, waarbij lievige benaauwdbeden wor- 

 den waargenomen. In sommige gevallen becft er, intusseben, 

 geene watervrees plaats , maar de dolle bond drinkt , van tijd 

 lot tijd, en zwemt zelfs door bet water ; de gang van den bond 

 wordt slaperig ; bij blaft niet meer, nocb "boort naar de stem 

 zijns meesters ; de afgang is hard en verstopt ; de neus is beet 

 en droog ; vervolgens begint bij te boesten , waarbij hem 

 de tong uit den bek hangt en eene groote boeveelbeid van 

 slijm uit denzelven vloeit; nu verliest bij ook zijn hewust- 

 zijn ; hij kent zijii' meester niet meer , loopt even als of hij 

 niets ziet , en bijt naar alles , wat hem nadert of bejegent ; 

 hij loopt bcstendig regt uit , zoader dat hij den weg in acbfe 

 neemt ; somwijlen gaat bij langzaam , dan weder scbielijk , 

 en gaat ook wel een tijdlang liggen ; onder bet gaan of loo- 

 pen trekt bij den staart tusschen de acblerbeenen ; de oogen 

 beginnen te druipen , en , wanneer bij ligt , boudt hij 

 ze gcwoonlijk toe. Eenige honden liggen bij de dolheid 

 geheel slil, anderen zijn woedcnd en loopen razend in bet 

 roiul ; waardoor de onderscheiding der ziekte , in stille en 

 razende dolheid onlstaan is. 



De oorzaken , waardoor de hondsdolheid kan worden 

 voortgebragt , zijn bovenmatige bitte en koude , en vooral 

 eene scbielijke afwisseling van dezelve. Ilierom worden de 

 honden , wclke in ecnen brandenden zonncscbijn gewoon 

 zijn te slapcn of dezulken , wclke in eene strenge koude 



