257 



Tante , die niet gchuvvd was tun peu Spousc4 par avantt het 

 zij men de beteekenis van te voren of van voren neemt , zij 

 blijft , wegens de onbekendheid met de gebruiken der Ardcn- 

 ners van dien tijd , onverklaarbaar. 



Van den ondcr de Romeinsche Keizers Trajanus en Ha- 

 drianus (99 — 138) dienenden veldheer Placidus , die een 

 rustelooze jager was , wordt gezegd, dat hij eene dergelijke 

 kruisverschijning ondervond als St. Hubert en daarna tot 

 het Christendom overging , onder den naam van Eustaciiius. 

 Op aanzetting van heidensche priesters moest hij door wildc 

 dieren verscheurd worden , die hem echter de handen lik- 

 ten. Hierover nog meer verstoord, veroordeelden hem die 

 priesters tot den brandstapel ; zijn ligchaam bleef echter 

 onbeschadigd. 



Godescard , roomsch- katholiek priester t die als Ier on- 

 partijdig kon zijn , zegt in zijn Xlde deel , over de voor- 

 naamste heiligen, dat er aangaande de eerste levensjaren 

 van St. Hubert veel fabelachtigs verspreid is ; dat van alle 

 heiligen hij het meest met verdichtselen is omringd , zoo 

 dat het moeijelijk wordt de waarheid te ontdekken ; hij vindt 

 de uitwerking van het gebed heilzamer dan de zeebaden , 

 en eenige andere , vooral het laatste , niet genoemde mid- 

 del. 



Officieele verldaring van het onvervalschte middel tegen 

 de honds-dolheid, 



»De gouden sleutel, die St. Hubert van Petrus ontving, 

 is niet meer op de plaats aanwezig; wel een dergelijke 

 gewijde sleutel , dien men bezigt , zoodra men bespeurt , 

 dat een dier gebeten of dol geworden is, door de wond 

 met den gloeijend gemaakten sleutel te branden. Is de wond 

 niet uit te branden , dan wordt de bond voor den kop ge- 

 tweede jaarc, 17 



