121 



voorstellen, in eenen tijd, waarin men bijna geene 

 menschen meer aantrcft, die zich niet volgens alge- 

 meene opvoedingsregelen bebben gevormd; zooge- 

 naamde typen, die de sclierpte van den stempelslag 

 hadden behouden , origineelen , zoo als men ze le 

 regt noemde, die steeds volgens eigen begrip en in- 

 borst leefden. 



Oom T. sehoor zich tweemaal daags en duldde niet 



dat zijn hoofdhaar de lengte van twee nederlandsche 



duimen overtrof; het was altijd keurig gepoederd en 



boven de slapen met hoekjes weggenomen, tegen 



welk wit zijne ebbenhoutkleurige tanden afstaken, 



verhoogd door de helder witte das zonder strik. De 



kraag van den rok was hoog genoeg om het achter- 



lioofd tegen elke soort van togt te beschutten; de 



poeder, die er op gestoven lag , werd niet als onedele 



stof beschouwd; de rok was bestendig van eene kleur: 



koornbiaauw met glimmende knoopen, van voren 



te kort en van achteren wat lang; men zou gezegd 



hebben nit voorliefde als eenen zwaiuwenstaart uit- 



loopende, die bij het gaan eene vleugelbeweging 



maakte. Zijn vest was altijd van zwarte zijden stof; 



ofschoon vrij lang , kon men daaronder fijn wit linnen 



opmerken; de onderkleeding , van dezelfde grond- 



stof, maar ingevolge de jaargetijden in kleur afwis- 



selende , reikte niet hooger dan op de heupen , waar 



zij spande. 



Onder het vele goeds , dat ik van oom T. weet , 

 behoort te worden onthouden , zijne meening om- 



