110 



Nil gebeurde het weldra, dat Jan patrijzen zag loo- 

 pen en bleef staan overdenken, hoe hij zulks kenbaar 

 had te maken. 



Toen dc patrijzen opgevlogen en misgeschoten wa- 

 ren , vernam de jager dat hij met meer kans van treffen 

 in de zit had kunnen schieten; waarop uitdrukkingen 

 volgden , die voor Jan alles behalve aangenaam waren , 

 en beantwoord wcrden met de bewering, dat de »ki- 

 ro's" hadden geloopen, in welk geval, bij de gegeven 

 onderrigting , niet was voorzien. 



A . . . k. 



Een venetiaansche gezant in Frankrijk ontving van 

 een' vorstelijken persoon een' kostbaren , afgerigten valk 

 ten geschenk. Dc italiaan, die niets van de valkerij 

 verstond, en die den vogel voor een stuk wildbraad 

 aanzag, verwees hem aan zijnen kok om te bereiden. 

 Na eenigen tijd vroeg de voormalige eigenaar den gezant: 

 »hoe hem de valk beviel?" De gezant antwoordde: 

 »hij heeft goed gesmaakt, doch hij was vreeselijk ma- 

 ger." 



»Is dat uit blijven, trage lummel!" zeide een jager 

 knorrig tot zijnen jongen, »ik zend u om een half 

 »pond kruid naar den winkel, die geene vijftig passen 



