Hoe Nancy aan dien mooijen naam kwam; — ik aan 

 Nancy , en wat \erder met haar gebeurde. 



Dertig jaren geleden betoonde een mijner kennissen 

 eene bijna goddelijke vereering aan het portret eener 

 schoone vrouw, dat tegen over zijne gewone zitplaats 

 in de kamer hing ; daarop te staren was voor hem een 

 onverzaadbaar genoegen, en dit moest de afwezigheid 

 eener schoone vervangen, waarvan de bijzonderheden 

 mij, uit bescheidenheid , onbekend zijn gebleven; ook 

 was als herinnering dier afgebeelde persoon een hond 

 aanwezig , van middelbare grootte , met half lang , 

 glimmend zwart , zijdeachtig haar , van het vrouwelijk 

 geslacht, met wit op de borst, aan de voeten en de 

 punt van den staart geteekend , — begaafd met die 

 zachte manieren, die alieen door de opvoeding eener 

 vrouw zijn te verkrijgen. 



VUFDE UARGANG. 7 



