74 



Vaan. Dc lange haren aan den staart der honden. 



— Fahne. 

 Vang geven (Den), zie Aevangen. 

 Vegen. Wanneer het grof wild de ruige huid van het 



nieuwe gewei aan boomtakken afstroopt. — Fe- 



g e n. Frayer. 

 Vel. De huid van klein wild en schadelijk gedierte. 

 Veld. Ieder jagtsaizoen gedurende hetwelk een hond 



gejaagd heeft; b„ v. van den staanden hond: »hij 



jaagt" — van den windhond : »hij loopt — zijn 3de 



of 4de veld". — Im Feld stehen. Campagne. 

 Velddressuur. Het gedeelte der afrigting, dat strekt 



om den hond het noodig appel te geven. — Feld- 



dressur. 

 Venisoen. Het wildbraad van het grof wild. — Wild- 



pret. Venaison. 

 Verslagen. Noemt men een' hond, die, door ondoel- 



matige en wreede straf , zoo vreesachtig is geworden, 



dat hij zijnen meester ontloopt. — Verschlagen. 

 Vervatten. Wanneer de hond de voorwerpen , die hij 



apporteert, onder het dragen vervat, of nederlegt 



en weder opneemt. 

 Verwerpen. Het werpen van doode of onvoldragen jon- 



gen, bij honden of wild. — Verwerfen. Avorter. 

 Vleugellam. Zegt men van vliegend wild , dat alleen 



aan den vleugel getroffen is. — Flugellahm. 



Demonte. 



