72 



Spuit. Een der kleine gaten van de konijnenholen f 

 die alleen dienen om te ontvlugten. 



Staande hond. Een hond die , voor het wild komende , 

 zoo lang blijft staan , of gaat liggen , tot dat zijn 

 meester het kan opjagen. — Vorstehhund. H u li- 

 ne rhund. Chien d' arret. Chien couchant. 



Stallen. Makke , of houten eenden , waarmede men 

 de wilde aanlokt. — Lockenten. 



Stand. De plaats , waar een stuk grof wild gewoonlijk 

 zijn verblijf houdt. — Stand. Enceinte. 



Steekgaren. Zeker net tot het vangen van kwartels; 

 ook , op grootere schaal vervaardigd , tot het vangen 

 van patrijzen. — Steckgarn. Allier. 



Stijgen. Wanneer een stuk vliegend wild bijna lood- 

 regt omhoog vliegt. — Steigen. Pointer. 



Stokhoenders. zie Gust. 



Stom. Noemt men honden , die bij het vervolgen van 

 wild niet aanslaan. — Stumm. Muet. 



Strik. Bestaat uit 4—5 windhonden, die gezamenlijk 

 ter jagt geleid worden. — St rick. Laisse. 



Strik. Alle soorten van wildstrikken , die de stroo- 

 pers aanwenden. — - Schlinge. Collet. 



Strikvast. Zegt men van windhonden, die zich goed 

 aan de ieisse laten leiden. — Strickbandig. 



Strijken. Wanneer vliegend wild zich nederzet. — 

 Einf alien. Se remettre. 



T. 

 Tak. M. /i«> End. 



