55 



Blid. Het schouderblad van alle loopend wild. — 



Blatt. Epaule. 

 Biadschot. Wanneer het wild , van ter zijde , in het 



voorste gedeelte van het lijf, en alzoo doodelijk, ge- 



troffen wordt. — Blattschuss. 

 Bloem. De staart van het edelwild. — Blume. 

 Bolderen. Het geluid der korhanen in den paartijd. — 



Kollern. 

 Bonesel. M. De uitwerpselen van het grof wild. — • 



Losung. Fumees. 

 Boomen. Wanneer een fasant, die opgedaan wordt , 



zich op eenen boomtak zet. — Baumen. Brancher. 

 Brak. Een hond die loopend wild opzoekt en het zoo 



lang op den voet vervolgt , tot het geschoten of dood- 



gedreven is. — Jagdhund. Chien courant. 

 Brok. De voerbrokken die men op en rondom den 



zwanehals plaatst om vossen te vangen; de eerste 



noemt men vang — de tweede lokbrokken. — Broc- 



ken. Appdt. 

 Broket (1). M. De nieuwe geweijen van het grof 



wild, zoo lang ze nog week en met de ruige huid 



bekleed zijn. — - Kolben. Re fait. 

 Bronst. De paartijd van het grof wild. — Brunft. 



Rut. 

 Bronsttijd. zie Bronst. 

 Buidel. Een net dat men voor de gaten der konijnen- 



(1) Dit woord — hocwel cenige overeenkomst hebbende met bet fran8chc 

 brocard, zie Keebok, — schijnt my toe afgeleid te kunnea zijn van: „bro- 

 kigh, brokel, fragilis", uit hoofdc der week- of broosheid van de nieuwe ge- 

 weijen. — Men zie het Etymologicum van Kiliaan, bl. 92. 



