53 



neus krijgen en er regt op aangaan, of den voet 

 langzaam volgen. — An Ziehen. Eventer. 



Aas. zie Voer. 



Aasjager (*). Iemand die , door te ver schieten , veel 

 wild verloren schiet , dat nutteloos in het jagtveld 

 blijft liggen rotten ; of een zoogenaamde jager die , uit 

 schietwoede, halfwassen wild vernielt. — Aasjager. 



Achterlooper. De achterpooten van het wild. — • H in- 

 ter lauf. Pied de derriere. 



Adroit ! Vroeger leerde men den staanden bond om , 

 bij het afgeven van het geschoten wild , zieh , met den 

 rug naar den jager gekeerd, op de achterpooten te 

 verheffen ; tot de uitvoering van dit nutteloos kunstje 

 gebruikte men , even als de Duitschers en Franschen , 

 dit woord. 



Afgeven. Wanneer de staande hond het geapporteerd 

 wild op het woord »los !" zijnen meester in de hand 

 geeft. — Abgeben. Lacker. 



Afvangen. Het afmaken van geschoten grof wild , door 

 middel van den herts- of den nekvanger. — Ab- 

 fangen. Servir la bete. 



Afwerpen. Het jaarlijks afvalien der geweijen van het 

 grof wild. — Abwerfen. Mettre has. 



Appel. Men noemt »onder appeT' een' hond die zich 

 gemakkelijk laat terug roepen of fluiten. — De 

 Duitschers en Franschen hebben denzelfden term. 



Apporteerbok. zie Dresseerbok. 



Apporteren. Het aanbrengen van geschoten of gevan- 



(*) Het gcldt liicr do invocring van cen" duitschen term, doch het woord is 

 zd<5 karaktejtfetiek , dat het , m'jns iaziens , de oimcming allezins verdient. 



