50 



is eenc vraag die ik ontkennend meen te moeten be- 

 antwoorden , sedert ik mij met de zamenstelling dezer 

 proeve bezig hield. — Die der Duitschers is ontegen- 

 zeggelijk, over het algemeen , de volledigste; die der 

 Franschen de rijkste, voor zoo veel de kunstwoorden 

 aangaat die betrekking hebben tot de parforce-jagt 

 (chasse a cor et a cri of a courre), omdat die jagt van 

 zuiver franschen oorsprong is en , sedert eeuwen , aldaar 

 de beste meesters in dat vak gevonden werden, wier 

 werken nog heden , wegens hunne grondigheid , in hooge 

 achting staan. — Het verdient ook opmerking , dat wij 

 in onze nederlandsche terminologie vele fransche woor- 

 den, die betrekking hebben tot de afrigting van den 

 staanden hond , hebben overgenomen. 



Om op de nederlandsche terminologie terug te komen , 

 deze is, althans voor het grootste gedeelte, slechts bij 

 mondelijke overlevering bewaard gebleven. — Het eenig 

 oud werk dat wij, in onze taal, over de jagt bezitten 

 en waarin eenige kunsttermen voorkomen , is dat van 

 Merula (i); het is, behalve eenige oude schrifturen, 

 de Cenige bron die ik heb kunnen raadplegen , want 

 wat het, anders zoo voortreffelijk , woordenboek van 

 Kiliaan ten deze oplevert is van weinig belang. — De 

 termen die bij Merula voorkomen en minder in gebruik 

 zijn , heb ik door eene M. aangewezen ; de weinige van 

 dien aard die bij Kiliaan gevonden worden, zijn door 

 eene K. aangeduid. — Andere heb ik , waar het noodig 

 scheen , van aanteekeningen voorzien ; terwijl verder de 



(1) Placaten ende Ordonnancien op 't stuck van de Wildernisscn, '8 Gia- 

 venhage 1G05, Uvecde boek. 



