42 



in eene sloot ; hij wordt eindelijk ingehaald , herkcnd 

 en insgelijks bekeurd; de bekeurden verwijderen zich 

 nu, en de opziener kan onmogelijk de tiras in het 

 donker — ieder toch weet , dat hot tirasseren bij don- 

 kere maan geschiedt — vinden, en als hij, den vol- 

 genden morgen, gaat zoeken is alle moeite vrucbte- 

 loos. — De veroordeeling volgt ; doch vermits er geene 

 inbeslagneming geschiedde , en later de uitlevering der 

 tiras geen plaats heeft , ziet zich de opziener door de 

 Wet zelve, die dit feit, als de zwaarste jagtovertre- 

 ding , met de hoogste straf bedreigt , van het genot 

 der premie verstoken. - Al wie eenige zaakkennis be- 

 zit, kan zich yele dergelijke voorbeelden denken. 



Het is trouwens te voorzien , dat de ledcn der Ka- 

 mer, die praktische jagtkennis bezitten — en deze ont- 

 breken geiukkig niet — , liunne ambtgenooten omtrent 

 de bezwaren, die de art. 37 en 50 opleveren , zullen 

 inlichten , en dat die bezwaren , bij amendementen , 

 zullen opgeheven worden ; immers : qui veut les fins, 

 veut les moyens ! 



Er is nog ecn belangrijk punt , dat ik niet met 

 stilzwijgen meen te mogen voorbijgaan: het geldt litt. 

 b. van art. 9 ; men had zich , niet zonder grond , 

 gevleid , dat deze bepaling bij de herziening der Wet 

 zoude wegvallen. — Ten einde dit punt behoorlijk 

 toe te lichten, zal ik eenigzins wijdloopig moeten 

 worden, en vroegere toestanden ophalen. 



Een der natuurlijke uitvloeisels der Wet van 1814, 

 die — zoo als ik hierboven zeide — van het regaal 



