30 



Mijn grootvader volgde den bediende en vond een 

 man van omstreeks twee en dertig jaren , die de lin- 

 ker hand mistte , en dien hij , niettegenstaande het 

 verloop van jaren , als den markies de Rey herkende , 

 die vroeger bij de musketiers diende. 



»Mijnheer," zeide de markies, »de Voorzienigheid 

 »heeft gewild , dat ik twee malen aan eenen bijna 

 »wissen dood ontsnapte. Na het voorval dat mij van 

 »mevronw de Mailly scheidde, stak ik over naar Ame- 

 »rika om nevens de Lafayette en Washington den 

 »dood te zoeken , die mij terugstiet. Ondanks mijne 

 »droefheid en mijn roekeloos gedrag in den strijd, 

 »bleef ik leven. Bij mijne terugkomst vernam ik dat 

 »Rose weduwe geworden was. Gelooft gij dat ik haar 

 »nog een weinig geluk zoude kunnen schenken?" 



Daags na het huwelijk van den markies Landry de 

 Rey met de weduwe van den burggraaf de Mailly , 

 verliet mijn grootvader Fotironne. 



Op twee uren af stand van het kasteel ontwaarde 

 hij , in de schaduw eener heg gezeten , eenen armen 

 drommel, met eene vermagerde tronie, die met on- 

 verschilligheid eenige bloemen ontbladerde. 



»WeI , voor den duivel ! wat doet gij daar meester 

 le Taillis ?" riep mijn grootvader uit , die den gewe- 

 zen pikeur van den burggraaf herkende. 



»HeIaas ! mijnheer, ik leef van mijne renten. Me- 

 »vrouw de burggravin heeft mij mijn afscheid s e S e ~ 

 »ven, en ik sterf langzamerhand van gebrek. Het 



