29 



naam en de woorden »genade" en »Vergeving" sta- 

 meide. 



vin. 



Toen de burggravin dit moeijeiijk en treurig verhaal 

 geeindigd had liet zieh de klok van net hek liooren , 

 tot verwondering der dame en van mijnen grootvader. 

 Het was bijna middernacht. 



»lk verwacht niemand op dit our," zeidc de burg- 

 gravin , »en ik bcgrijp niet wie zieh kan aanmelden." 



» Ongetwijfeld iemand die , even als ik het deed , 

 »uwe gastvrijheid inroept. Wilt gij mij vergunnen te 

 »gaan zien?" 



Een geheim voorgevoel , dat eene nieuwe , gelukkige 

 of ongelukkige gebenrtenis deze arme vrouw be- 

 dreigde, dreef mijnen grootvader tot dit aanbod. 



De burggravin gaf een toestemmend teeken; zij ge- 

 voelde de behoefte om alleen te zijn , en zieh in tranen 

 lucht te geven. 



Op de trap ontmoette mijn grootvader den ouden 

 bediende , die hem zeide : 



»Mijnheer de graaf , het is welligt een geluk dat gij 

 »u hier bevindt; gij zult mevrouw het beste op eene 

 »dergelijke tijding kunnen voorbereiden." 



»Wat bedoelt gij ?" 



»De markies de Rey is niet dood. r ' 



»Onmogelijk!" 



»Niets is zekerder. Zie , hij is daar, in de eetzaah" 



