28 



Daags voor zijn en dood , terwijl ik aan zijn bed gezc- 

 len ecn geneesmiddel gerecd maakte , zag liij mij strak 

 aan en zeidc: 



»Weet gij wel, mevrouw, dat wanneer ik mij he- 

 ft drogen had, en gij waarlijk onschuldig waart , ik cen 

 » monster zijn zoude ?" 



»Geen monster, maar slcchts ecn dwalend mcnsch." 



Na eenig zwijgen mompeldc liij : »Neen , neen , ik 

 »wil liever gelooven , dat gij schuldig zijt. Ik heb 

 »mijne eer gewroken : ieder begrijpt de ccr naar zijne 

 »wijze, ik heb mij diets te verwijten." 



Den morgen van zijnen sterfdag ontwaakte zijn 

 twijfel weder. 



»Rose," zeide liij teederj »kniel neder en zwccr 



»m\i " 



Ik knielde neder en zeide op eenen krachtigen en 

 langzamen toon , waarvan de opregtheid niet te be- 

 twijfelen was : 



»Bij de asch van mijnen vadcr, voor bet oog van 

 »God, dien gij spoedig zicn zult , zweer ik u, dat gij 

 »u bedrogen hebt; dat ik nimmer ophield eene brave 

 »echtgenoote te zijn. Landry de Ret was bij mij in- 

 »geklommcn zonder mijne toestemming." 



» Wel nu ! bid God , dat hij mij genadig zij , en vergeef 

 »mij, indien gij er den moed toe hebt." 



»Ik vergeef u," antwoordde ik en drukte mijne 

 lippen op zijn voorhoofd. 



Kort daarna werd hij ijlhoofdig; hij kreeg bet 

 verstand nict weder, en ontsliep, terwijl hij mijnen 



