27 



Hier lachte liij op nicuw. 



Hetgeen de burggraaf mij had aangekondigd , wcrd 

 naauwgezet opgevolgd. Wij gingen Fouronne bcwo- 

 nen, en wij bragten er tien jaren op deze wijze door, 

 dagelijks eenen zedelijken dood ondergaande : hij van 

 woede en schaamte , want hij beminde mij nog steeds , 



ik van smart 



Helaas ! de dood van Landry had mijne gansche 

 liefde voor hem weder opgewekt. Ik verkwijnde on- 

 der eene straf en een gemis , mijn leven was aan eenen 

 afgestorvene gehecht. 



Gij begrijpt nu alles , niet waar , die jagttropheen , 

 dien zegelring , dien hertsvanger , die honden en dien 

 pikeur? Gij raadt ook tevens waarom mijnheer de 

 Mailly u tot een zijner marteltuigen maakte , toen hij 

 u uitnoodigde om zijne meute te beproeven , en mij op 

 die wijze te dwingen, getuige van den dood van het 

 zwijn te zijn , ten einde mij den dag te herinneren 

 waarop ik voor het leven van Landry had gebeefd. 



»Ik begrijp , mevronw," viel mijn grootvader met 

 eene geregte verontwaardiging in , »dat de wraak van 

 »den heer de Mailly even wreed als onregtvaardig 

 »was; dat die man een monster was, dat de vreese- 

 »lijkste straf verdiende." 



Ik heb hem vergeven en ik bid dagelijks, dat God 

 hem vergeve zoo als ik het gedaan heb. Mijnheer dr 

 Mailly verteerde langzaam , hij voelde zijn einde na- 

 deren; naarmate dit plegtig oogenbiik nadcrdc , begon 

 er eene soort van twijfcl in zijn gemocd op te rijzcn. 



