26 



»enkel menseh is, die niet weet dat ik onteerd ben. 

 »Gij hebt hct zoo gewild , mevrouw; wij moeten aan 

 »de wereld en haren luister vaarwel zeggen om ons 

 »levend in eene eenzaamheid te begraven , die slechts 

 »een vreemdeling het regt zal hebben te storen. Wij 

 »zullen Mailly nog heden verlaten; dit kasteel , dat ik 

 »voor u herbouwd had, en dat gij tot het tooneel mij- 

 »ner sehande gemaakt hebt, is bestemd om ongevoelig 

 »weder een' bouwval te worden , gelijk het eene be- 

 »vlekte woning betaamt. Wij zullen mijn landgoed 

 »te Fouronne gaan bewonen , het ligt eenzaaam , te 

 » midden der bossehen verloren. Gij moet de stilte der 

 »bosschen beminnen , mevronw, vermits die waarde 

 »markies de jagt zoo lief had 



Hier brak hij in eenen wreeden lach nit en vcr- 

 volgde : 



»0! vrees niet, ik zal niet, dwaas die ik was! als 

 »vroeger traehten u hem , dien gij bemindet te doen ver- 

 »gcten , integendeel ! Ik wil die herinnering in nw 

 »geheugen levcndig houden, door aanhondende zor- 

 »gen, door alle dingen, die hij lief had. De klank van 

 »den jagthoorn deed u sidderen? Wei nu ! ik zal 

 »eenen pikeur honden , eene meute hebben, jagtge- 

 »reedsehappen , in een woord , alios wat den markies 

 »lief was , tot zijnen zegeiring en hertsvanger toe , 

 »die gij dagelijks op nw gemak zult knnnen bezigti- 

 »gcn, en die n dwingen zullen aan hem te dcnken; — 

 »want gij kunt hem niet vergeten , mevrouw, dien 

 »man , die voor u gcslorven is." 



