25 



zijnen hertsvangcr in don drempcl borende, gebruiktc 

 hij dicn tot eon steunpunt , oni in het duister de plaats 

 weder tc vindcn waarin hij, bij het opwaarts klim- 

 men den voet gcplaatst had. . . . 



In hetzelfdc oogenblik opende zich de deur, dc heer 

 be Mailly Irad binnen , hij zag den hertsvanger om 

 welks heft zich eene hand klemde , hij snelde toe , 

 greep hand en hertsvanger, en trok beiden naar zich... 



Ach ! gij zult nimmer de barbaarsche daad raden , 

 waaraan zich die man toen schuldig maakte : hij 

 seheidde met geweld de hand van den hertsvanger, 

 drukte haar op den drempcl van het venster, en hieuw 

 ze met eenen slag af 



De verminkte gaf eenen smartelijken gil, en wij 

 hoorden zijn ligchaam in den draaistroom storten. 



»Gij zijt een monster l" riep ik met afschuw uit. 



»En gij," antwoordde hij met wreede kalmte, »gij 

 »zijt de booze geest, die mijne eer besmet hecft." 



Hij trok den zegclring van de bloedige hand; toen, 

 de hand in de rivier werpende , wees hij mij den 

 ring en den hertsvanger : 



»Ziedaar uwe straf T 



Gij raadt ligtelijk , mijnheer , welk een naamloos en 

 onophoudelijk lijden mijn leven sedert dien dag ge- 

 weest is. Te vergeefsch betuigde ik mijne onschuid, 

 De heer de Mailly geloofde mij niet. 



Twee dagen na dit blocdig drama trad hij in mijn 

 vertrek en zeidc : 

 »Het schijnt mij , dat cr op dc ganschc wcrcld geen 



