10 



Dc toon van den burggraaf was roerend en overre- 

 dend tevens ; — mijne verlatenbeid trad mij voor den 

 geest ; ik antvvoordde : 



»Indien gij geene licfde, maar sleehts eene onbe- 

 »grensde genegenbeid , eene zusterlijke vriendschap van 

 »mij vordert , wil ik de band, die gij mij op zoo kie- 

 »sehe wijze aanbiedt aannemen." 



»Het zij zoo, welligt zult gij mij eenmaal kunnen 

 »beminnen." 



Ik antvvoordde niets , want bet was mij als of de 

 scbim van de Rey tusscben ons oprees. 



De burggraaf keerde huiswaarts. Hij zond zijn ont- 

 slag aan den koning in , liet bet kasteel van Mailly 

 in orde brengen , en bescbikte alles om er mij be- 

 hooriijk te ontvangen. 



Onze verbindtenis werd in de provincie bekend en 

 algemeen toegejuicbt; alle voorbereidselen werden met 

 spoed gemaakt , en eene maand na zijn aanzoek ge- 

 leidde de burggraaf mij naar de kerk van Preil , waar 

 wij den buwlijkszegen ontvingen. — Den dag waarop 

 ik de eebtgenoote van den hecr de Mailly werd, was 

 het juist een jaar geleden , dat ik de doodstijding van 

 den markies de Rey ontving. 



Men beeft beweerd dat er ontroostbare smarten be- 

 staan, dit is waar en onwaar tevens. Toen ik den 

 burggraaf huwde, beminde ik den markies nog; maar 

 deze was niets meer dan eene schim , eene boven alles 

 dierbare berinncring, die mij evenwel niet kon belet- 

 tcn eencn steun , ecnen bescbermcr te zoeken. Ik wa* 



