232 



geheim meer ; het haringkaken kan , volgens dit be- 

 grip, niet lang een volksgeheim geweest zijn, en zal 

 het ook niet meer wezen voor hen die dit lezen wil- 

 len , en die buitendien in de onderscheidene plaatsen aan 

 de Zuiderzee gelegen , gelegenheid hebben , anchovis 

 te zien inmaken , dat hiermede overeenkomt. 



De baring van de onnoodige ingewanden te bevrij- 



den , geschiedt met een zeer eenvoudige handgreep : door 



met een mesje van een paar ned. duim breedte op 5 a 



6 duim lengte , door middel van een touwtje om de 



laatste vinger bevestigd , achter de kieuw , dwars door 



den hals van den haring te steken , waarop een rukje 



volgt, waardoor in eens alles los geraakt, wat men 



niet verlangt te hebben. Hierna wordt de haring zon- 



der uitgespoeld te zijn in eene ton gepakt en gezouten , 



en wel per ton a 36 ponden of een ton zout op 



de 7 a 8 ton haring , met eenige afwijking naarmate 



van het jaargetijde. De pekel vormt zich uit den visch , 



die roodachtig moet zijn om gezond genoemd te wor- 



den. De haring krimpt door de pekelwording , en maakt 



het na verloop van zes dagen noodig , het getal op 800 



te brengen , die de ton moet bevatten. Het blijkt dat 



de verleende vergunning om vroeger dan 24 Junij, de 



netten te mogen uitwerpen, de visscherij dat voordeel 



niet heeft gebragt, als der zaak onkundigen er van 



verwacht hebben, en dat het algemeen er niet mede 



wordt gebaat, door spoediger dan vroeger nieuwen 



haring te leveren , die uitwinzucht den tijd niet wordt 



gelaten het noodige zout aan te nemen ; hetgeen 



