243 



ressen, indien dc kooper niet gewelen heeft dat de 

 zaak aan een ander toebehoorde." 



Art. 2014, I. alinea: »Nietteminkan degene, die iets 

 verloren heeft of aan wien iets ontstolen is , gedurende 

 drie jaren , te rekenen van den dag waarop het ver- 

 lies of de diefstal heeft plaats gehad , het verlorene of ge- 

 stolene als zijn eigendom terug vorderen van dengenen, in 

 wiens handen hij hetzelve vindt , behoudens het verhaal 

 van den laatstgemelden op dengenen , van wien hij het 

 bezit bekomen heeft , en onverminderd de bepaling van 

 art. 637 en 565 boven gemeld. 



En wat heeft dan de wetgever bepaald , wanneer hij 

 tot bescherming van den eigendom zoo vele wijze be- 

 palingen heeft daargesteld , ten einde de maatschappij 

 met dien eigendom de handen niet gebonden werden? 

 Slechts dit: (art. 1404) »dat de eigenaar van een dier, 

 of degene die zich van hetzelve bedient , zoo Iang het- 

 zelve tot zijn gebruik verstrekt , aansprakelijk is we- 

 gens de schade , welke het dier heeft veroorzaakt , 

 hetzij hetzelve onder zijn toezigt en bewaring , dan we! 

 verdwaald of ontsnapt is." — 



Alzoo heeft de wetgever den eigendom van een ieder, 

 zoo wel van den eigenaars des diers , als het dier zelve , en 

 ook een ieder willen vrijwaren voor onaangenaamhe- 

 den , schade en overlast. Hiervan getuigen art. 20 , 23 

 en 24 der vroegere jagtwet , ofschoon art. 23 lastig en 

 24 bijna onmogelijk na te komen was. 



Over art. 30 heeft de Hooge Raad , bij arrest van den 

 6Maartl855, zie Weekblad van het Regt , No. 1630, be- 



