Dc ridder de Rey was de laatste afstammeling van den 

 protestantschen tak onzer familie. Zijn overgrootvader 

 verliet Frankrijk, tijdens de herroeping van het edict 

 van Nantes, en vestigde zich te Darmstad. De ridder 

 is gestorven zonder kindercn, en heeft het billijk ge- 

 acht zijn aanzienlijk vermogen, dat honderdduizend 

 daalders bedraagt, na te laten aan hen, die zijnen 

 naam dragen. 



Ik vertrek om deze erfenis te gaan ontvangen, en 

 ik zal alles aanwenden om in September bij u terug 

 te zijn , om u niet weder te verlaten. De zwier van 

 het hof en zijne luidruchtige vermaken hebben mij 

 nimmer kunnen bekoren. Mijn geluk is te Preil al- 

 leen. 



Vaarwel, mijn waarde en goede pleegvader , vaarwel 

 mijne lieve Rosa , denk dikwyls aan hem , die steeds 

 aan U denkt, en u ieder imr in gedachte voor zich 

 ziet. 



Landry de Rey." 



Zonder juist te weten waarom, wekte deze tijding 

 eerder droefgeestigheid dan blijdschap bij ons op. Wie 

 toch zal den zonderlingen invloed van het voorgevoel 

 tegenspreken ! Er kwam iets vreeselijks bij ons op : 

 wij vreesden dat deze reis noodlottig voor Landry 

 worden kon. Helaas ! het was niet meer mogelijk die 

 te beletten : op het tijdstip waarin wij den brief ont- 



