128 



oliel gebouwd, waartloor oom T., van uit zijn bed, 

 in de gelegenheid was hun doen en laten waar te 

 nemen; hetzij voorbedachtelijk of bij ongeluk, bij 

 het scboonmaken der glazen , raakte dit nest weg : 

 »Leiden in nood, 1 ' maar er kwam uitkomst; de zwa- 

 luwen bouwden een nieuw nest tegen de kruk van 

 de schop, waarop »de luiaard" rustte, het was als of 

 hij het nest in zijne hand hield , waaruit de zwaluwen 

 af en aan vlogen; dit werd stil gehouden, tot dat 

 iedereen het geheim wist, toen liet men het wonder 

 aan de vertrouwden zien, en daar de raraen geopend 

 bleven, vonden de makke zwaluwen ruimschoots 

 gelegenheid om de hoeken te doorzoeken en verder, 

 bij uitbreiding der familie, in den hemel van het 

 ouderwetsch ledikant een nest te bouwen, waartoe 

 de damasten gordijnen, met dikke, gele zijde gevoerd, 

 vrijheid lieten, en waarbij zich spoedig andere kolo- 

 nisten aansloten. 



Wie zou het gelooven, dat die zonderlinge man zijne 

 rust hield in zulk eene slaapplaats^ overdekt door een 

 zeildoek , als oversprei , zich niet roerende en gelukkig 

 door de gedachte , dat hij altijd getracht had kwaad 

 tegen te gaan , goed te bevorderen , en in deze wereld 

 niemand hinderlijk te zijn. — Hij was ongehuwd en 

 bezat voldoende middelen om vrolijk gedeeld achter 

 te laten ; bovendien leed hij aan alle zwakheden , eigen 

 aan die jaren , waarin de mensch merkbaar tot de 

 kindsheid terug gaat. Zijn overgang tot een nog ge- 

 lukkiger leven stelde oom T. zoo veel mogelijk uit, 



