162 



dat onder de gemeente Zegwaard en wel bepaaldelijk 

 in den Palenstijnschen polder, zijnde jagtgronden van 

 den Heer S. van Graauwenhaan te Delft, zieh het 

 geval heeft voorgedaan , dat na de slutting der jagt 

 op klein wild, in de maand Januarij 1856, de hazen 

 nog in zoo groote hoeveelheid aanwezig waren, dat 

 daaruit met grond , nadeelen voor den Iandbonw te 

 duchten waren. — 



Die omstandigheid gaf aanleiding dat door voor- 

 noemden grondeigenaar de bevoegclheid, bij art. 27 

 der wet van 6 Maart 1852 (Siaatsblad No. 47), aan 

 den Minister van Binnenlandsche zaken verleend, 

 werd ingeroepen; zijnde dit de eerste maal dat zulks, 

 althans in deze Provineie, wegens eene te groote 

 vermcnigvuldiging van wild sedert de invoering der 

 aangehaalde wet ptaats vond. 



Het schieten van een vijftigtal hazen, op de hier- 

 boven genoemcle jagtgronden werd dan ook door 

 voormelden Minister bij beschikking van den 4de 

 February 1856 No. 298, Sste Afdeeling, toegestaan, 

 nadat een deswegen door mij ingesteld onderzoek in 

 loco de gegrondheid der klagt en het werkelijk aan- 

 wezig zijn van eene voor den landbouw nadeelige hoe- 

 veelheid hazen genoegzaam had bewezen. — Bij dat 

 onderzoek toch werden, volgens daarvan gehouden 

 aanteekening, 103 stuks hazen opgestooten. — Op den 

 16 en 18 February daaraanvolgende werd door een 

 achttal jagers , alien houders van groote jagtacten , 

 onder myne leiding, het bedoelde terrein afgejaagd 



